«مردم علیه فریتس باوئر» در آلمان غربی دهه ۱۹۵۰ می‌گذرد و فریتس باوئر، دادستانی یهودی و بازمانده تبعید دوران نازی، را دنبال می‌کند. او پس از جنگ به دستگاه قضایی بازگشته اما متوجه است بسیاری از نهادهای تازه هنوز از افرادی تشکیل شده‌اند که گذشته‌شان به رژیم پیشین گره خورده است. وقتی اطلاعاتی درباره محل اختفای آدولف آیشمن در آرژانتین به دستش می‌رسد، باوئر می‌ترسد سپردن پرونده به مسیر رسمی آلمان باعث فرار هدف شود. به همین دلیل مخفیانه با موساد تماس می‌گیرد؛ اقدامی که از نظر قانونی می‌تواند خیانت به کشور تلقی شود. در داخل دفتر نیز تنها چند نفر را قابل اعتماد می‌داند و فشار سیاسی برای متوقف کردن تحقیقات بالا می‌رود. فیلم به جای تمرکز بر عملیات دستگیری، نبرد اداری و اخلاقی مردی را نشان می‌دهد که می‌داند اجرای عدالت پس از یک دیکتاتوری فقط پیدا کردن مجرمان نیست؛ باید با ساختارهایی مقابله کرد که ترجیح می‌دهند گذشته فراموش شود. خطر اصلی برای باوئر گاهی پشت میزهای دولتی است، نه در تعقیب خیابانی.