«Toaster» یک کمدی جنایی هندی است که از وسواس مردی صرفه‌جو نسبت به توستری که به عنوان هدیه عروسی داده آغاز می‌شود. تلاش او برای پس گرفتن یا کنترل سرنوشت این وسیله ساده، زنجیره‌ای از سوءتفاهم، جرم و آشوب می‌سازد و زندگی چند شخصیت را به هم گره می‌زند. فیلم «Toaster» انگیزه‌ها را مرحله‌ای معرفی می‌کند؛ «توستر» مسیر شخصیت‌ها را بدون اسپویل اصلی قابل‌فهم نگه می‌دارد. کشمکش «Toaster» فقط حادثه‌ای بیرونی نیست؛ «توستر» واکنش شخصیت‌ها را هم بخشی از مسئله می‌سازد. در «Toaster» جزئیات در خدمت موقعیت‌اند؛ «توستر» از توضیح‌های خارج از مسیر اصلی دور می‌ماند. لحن «Toaster» با موضوع هماهنگ نگه داشته می‌شود؛ «توستر» تغییر فضا را از دل خود ماجرا می‌سازد. در «Toaster» مخاطب جایگاه شخصیت‌ها را زود می‌شناسد؛ «توستر» سپس همان شناخت را در موقعیت‌های تازه آزمایش می‌کند. مسیر «Toaster» بر علت و پیامد تکیه دارد؛ «توستر» اتفاق‌ها را بدون پرش بی‌دلیل به هم متصل می‌کند.