پس از پایان جنگ جهانی اول، بنیتو موسولینی در ایتالیایی آشفته از اعتصاب، خشونت سیاسی و نارضایتی سربازان بازگشته، جنبشی تازه پایهگذاری میکند. او در آغاز هنوز رهبر بلامنازع کشور نیست و برای گسترش نفوذ خود از روزنامه، سخنرانی، معامله با صاحبان قدرت و خشونت گروههای فاشیستی استفاده میکند. سریال از سال ۱۹۱۹ صعود او و تشکیل «فاشی دی کومباتیمنتو» را دنبال میکند و نشان میدهد چگونه نهادهای سیاسی سنتی خطر جنبش را دستکم میگیرند یا برای مقابله با چپ از آن بهره میبرند. ائتلافها، راهپیمایی رم و ورود موسولینی به دولت به تدریج فضای دموکراتیک را محدود میکنند. در کنار سیاست عمومی، نزدیکان، همسر، معشوقهها و متحدان فاشیست نیز در ساختن تصویر و قدرت او نقش دارند. قتل جاکومو ماتئوتی به بحرانی جدی برای حکومت تبدیل میشود و موسولینی مجبور است تصمیم بگیرد عقبنشینی کند یا مسئولیت سیاسی خشونت را به ابزاری برای تثبیت دیکتاتوری تبدیل کند. مجموعه نشان میدهد اقتدارگرایی نه در یک روز، بلکه از مجموعه سازشها و انتخابهای پیدرپی ساخته میشود.
