در «The Muppet Show»، کرمت قورباغه هر هفته تلاش می‌کند یک برنامه واریته زنده را پشت صحنه تئاتری شلوغ مدیریت کند. مهمان مشهوری وارد نمایش می‌شود و در میان موسیقی، نمایش کوتاه، شوخی و خرابکاری‌های غیرقابل‌پیش‌بینی باید somehow خودش را با ماپت‌ها هماهنگ کند. میس پیگی می‌خواهد ستاره اصلی باشد، فوزی با جوک‌هایش واکنش‌های متفاوت می‌گیرد، گونزو نمایش‌های عجیب اجرا می‌کند و حیوان معمولاً با انرژی انفجاری پشت درام می‌نشیند. جذابیت مجموعه فقط در بخش‌های روی صحنه نیست؛ بخش بزرگی از کمدی از تلاش کرمت برای جلوگیری از فروپاشی برنامه در پشت صحنه می‌آید. استتلر و والدورف نیز از بالکن تقریباً همه اجراها را مسخره می‌کنند و به نوعی منتقد دائمی نمایش‌اند. هر قسمت داستان مستقلی دارد و مهمان تازه ساختار شوخی‌ها را تغییر می‌دهد، اما رابطه میان اعضای گروه ثابت می‌ماند. «The Muppet Show» هم برنامه تلویزیونی را اجرا می‌کند و هم خودش قالب تلویزیون را دست می‌اندازد. مخاطب همزمان اجرای نهایی و آشفتگی ساخت آن را می‌بیند و همین تضاد نشان می‌دهد چرا کرمت با وجود تمام دردسرها هر هفته دوباره پرده را بالا می‌برد.