«Marmaduke» سگ گریت‌دین بزرگی را دنبال می‌کند که پرانرژی، بی‌نظم و دردسرساز است. صاحبش تلاش می‌کند او را برای حضور در یک مسابقه معتبر سگ‌ها آماده کند، اما مارمادوک باید یاد بگیرد غرایز و رفتارهای کنترل‌نشده‌اش را مهار کند و با دیگران همکاری داشته باشد. در «Marmaduke» مخاطب جایگاه شخصیت‌ها را زود می‌شناسد؛ «مارمادوک» سپس همان شناخت را در موقعیت‌های تازه آزمایش می‌کند. مسیر «Marmaduke» بر علت و پیامد تکیه دارد؛ «مارمادوک» اتفاق‌ها را بدون پرش بی‌دلیل به هم متصل می‌کند. در «Marmaduke» حرکت و خیال کنار هم‌اند؛ «مارمادوک» مسئله‌ها را با همکاری شخصیت‌ها پیش می‌برد. پویانمایی «Marmaduke» آزادی بصری زیادی دارد؛ «مارمادوک» همین فضا را برای شوخی و ماجراجویی به کار می‌گیرد. در «Marmaduke» کنجکاوی موتور بسیاری از اتفاق‌هاست؛ «مارمادوک» نتیجه را از واکنش و تصمیم شخصیت‌ها می‌سازد. جهان «Marmaduke» قواعد روشن خودش را دارد؛ «مارمادوک» حتی در موقعیت‌های عجیب همان منطق را حفظ می‌کند.