زمانی که نادیا جوان و در اوج خود است، تصمیم می گیرد پس از بازی های المپیک از شنای حرفه ای بازنشسته شود. برای فرار از زندگی سفت و سخت فداکاری. پس از آخرین مسابقه خود، نادیا به شب‌های افراطی می‌رود که با اپیزودهایی از شک و تردید به خود تداعی می‌شود. اما حتی این بی حسی انتقالی نیز نمی تواند جستجوی درونی واقعی او را پنهان کند: تعریف هویت او در خارج از دنیای ورزش های نخبه.