این مستند زندگی کودکان فلسطینی در اردوگاه آوارگان شتیلا در لبنان را از نگاه خودشان نشان میدهد. فیلمساز با کودکان درباره خانه، خانواده، جنگ، فقر و آرزوهایشان گفتگو میکند و اجازه میدهد تجربه روزمره آنها بدون روایتگری اغراقآمیز دیده شود. بازی، خیابانهای اردوگاه و خاطرات خشونت در کنار هم قرار میگیرند و تصویر پیچیدهای از کودکی در شرایط آوارگی میسازند. در «کودکان شتیلا»، وزن اصلی روی پیامد انتخابها باقی میماند و «Children of Shatila» مناسبات کاراکترها را همزمان با کشمکش مرکزی پیش میبرد. «کودکان شتیلا» با حفظ پیچشهای انتهای ماجرای، زمینه را کامل میکند؛ «Children of Shatila» هدف اصلی کاراکترها، مهمترین مانع و دگرگونی مناسباتشان را محور قرار میدهد. مسیر «کودکان شتیلا» بدون لو دادن نتیجه پیش میرود و «Children of Shatila» نقطههای عطف را از دل واکنش کاراکترها به مهمترین مانع میسازد. قصه «کودکان شتیلا» سرنخها را مرحلهای نمایان میکند و «Children of Shatila» تا انتهای ماجرا، نتیجه بحران را بهجای توضیح زودهنگام باز نگه میدارد.
