مستند «Chernobyl: The Lost Tapes» فاجعه نیروگاه چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ را با استفاده گسترده از تصاویر آرشیوی کمتر دیدهشده و شهادت افرادی که در آن روزها حضور داشتند بازسازی میکند. فیلم از انفجار راکتور چهارم و نخستین واکنش آتشنشانان تا تخلیه پریپیات، عملیات پاکسازی و تلاش دولت شوروی برای کنترل اطلاعات پیش میرود. تصاویر کارکنان، سربازان و «لیکوییدیتورها» نشان میدهند بسیاری از افراد بدون شناخت کامل میزان تشعشع وارد منطقه شدند. روایت همچنین به تأخیر در اطلاعرسانی عمومی و فاصله میان تبلیغات رسمی و واقعیت پزشکی میپردازد. خانوادهها و بازماندگان درباره چیزی صحبت میکنند که در لحظه نمیتوانستند ببینند یا بو کنند اما سالها بر سلامت و زندگیشان اثر گذاشت. مستند از بازسازی نمایشی کم استفاده میکند و قدرتش را از همان فیلمهای واقعی میگیرد که سالها در آرشیو باقی مانده بودند. «The Lost Tapes» نشان میدهد چرنوبیل فقط حادثهای فنی در یک نیروگاه نبود؛ نحوه واکنش سیاسی، پنهانکاری و استفاده از نیروی انسانی نیز بخشی از فاجعهای شدند که اثرش از مرزهای شوروی فراتر رفت.
