در آستانه دومین راهپیمایی ملی در سال 1987 در واشنگتن برای حقوق لزبین ها و همجنس گرایان، خانواده های بازمانده و دوستان افرادی که بر اثر ایدز درگذشته اند پانل هایی را آماده می کنند تا به پروژه بزرگ لحاف یادبود اضافه شوند. کارگردان رابرت اپستاین که از دریای نام‌هایی که به یادگار مانده است، بر زندگی شش نفر تمرکز می‌کند. در کنار نمایه‌های صمیمی ارائه شده، از طریق فیلم‌های خبری و مصاحبه‌ها، اپستین بحران ایدز را در زمینه بزرگ‌تر واکنش اجتماعی و دولتی به این بیماری قرار می‌دهد.