«فیلم‌های خانگی هیتلر» از تصاویر خصوصی و آرشیوی استفاده می‌کند تا چهره‌ای را بررسی کند که تبلیغات رسمی نازی‌ها با دقت برای عموم ساخته بود. بخش مهمی از این تصاویر در محافل نزدیک آدولف هیتلر و در اقامتگاه‌های شخصی ضبط شده‌اند و او را در موقعیت‌هایی متفاوت از سخنرانی‌های عمومی یا مراسم نظامی نشان می‌دهند. مستند این مواد را کنار اسناد تاریخی و توضیح پژوهشگران قرار می‌دهد تا مشخص کند زندگی خصوصی، روابط نزدیک و شیوه نمایش هیتلر برای اطرافیان چگونه با دستگاه تبلیغاتی رژیم پیوند می‌خورد. هدف فیلم عادی‌سازی یا همدلی با او نیست؛ برعکس، تفاوت میان ظاهر روزمره در تصاویر خانگی و خشونت سیاست‌هایی که همان حکومت اجرا می‌کرد برجسته می‌شود. روایت همچنین توضیح می‌دهد چه کسانی امکان ثبت چنین لحظه‌هایی را داشتند و چرا بسیاری از این فیلم‌ها سال‌ها بعد اهمیت تاریخی پیدا کردند. نتیجه نگاهی است به قدرت تصویر در ساختن یک چهره عمومی و خطر جدا کردن تصاویر شخصی از زمینه سیاسی و جنایت‌های رژیم نازی.
