«Seven Up!» مستندی بریتانیایی است که در سال ۱۹۶۴ چهارده کودک هفت‌ساله از زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی متفاوت را مقابل دوربین قرار داد و از آن‌ها درباره خانواده، مدرسه، پول، آینده و آرزوهایشان پرسید. انتخاب کودکان عمداً طبقات مختلف جامعه بریتانیا را پوشش می‌داد؛ از مدرسه‌های خصوصی و خانواده‌های مرفه تا محله‌های کارگری و کودکان ساکن مؤسسات حمایتی. فرض اولیه پروژه به این ایده نزدیک بود که شرایط هفت سال نخست زندگی می‌تواند مسیر آینده فرد را تا حد زیادی پیش‌بینی کند. خود فیلم نخست در قالب گزارشی درباره طبقه و فرصت ساخته شد، اما اهمیت واقعی آن زمانی شکل گرفت که سازندگان هر هفت سال دوباره به سراغ همان افراد رفتند و مجموعه مشهور «Up» پدید آمد. در «Seven Up!» هنوز کسی نمی‌داند کدام آرزوی کودکانه دوام می‌آورد و کدام مسیر کاملاً تغییر می‌کند. جذابیت اثر در سادگی پرسش‌ها و تفاوت پاسخ‌هایی است که ساختار طبقاتی را بدون نمودار نشان می‌دهند. این فیلم به تنهایی تصویری از کودکی در بریتانیای دهه شصت است، اما در بستر مجموعه بزرگ‌تر به نقطه آغاز یکی از طولانی‌ترین مطالعات مستند زندگی انسان تبدیل می‌شود.
