این مستند بریتانیایی زندگی جی. رابرت اوپنهایمر را از سال‌های جوانی و تحصیل در فیزیک تا نقش تعیین‌کننده‌اش در پروژه منهتن بررسی می‌کند. او در دانشگاه برکلی به عنوان استاد و پژوهشگر فیزیک نظری شناخته می‌شود و پس از ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم، مسئول راه‌اندازی و هدایت آزمایشگاه لوس‌آلاموس می‌شود. دانشمندان آن مرکز باید در زمانی محدود نخستین سلاح هسته‌ای را طراحی و آزمایش کنند؛ کاری که به انفجار ترینیتی در نیومکزیکو و سپس استفاده از بمب‌های اتمی در ژاپن می‌انجامد. روایت فقط بر فناوری تمرکز ندارد و دیدگاه اوپنهایمر درباره پیامدهای سلاح، رابطه‌اش با سیاستمداران و نگرانی‌های بعدی او نسبت به مسابقه هسته‌ای را نیز دنبال می‌کند. مصاحبه‌ها و اسناد تاریخی نشان می‌دهند چگونه سابقه ارتباط با فعالان چپ و مخالفت او با توسعه بی‌حد سلاح‌های هیدروژنی در دوران جنگ سرد علیه خودش استفاده شد. فیلم تلاش می‌کند میان چهره دانشمند، مدیر پروژه و انسانی که بعدها با میراث بمب اتم روبه‌رو شد تمایز قائل شود.
