عایشا مک‌آدامز زمانی دونده رقابتی بود و دویدن برایش راهی برای فرار از کودکی پرآسیب و پیدا کردن حس آزادی و تعلق محسوب می‌شد. با بالا رفتن سطح مسابقات، فشار نتیجه و اضطراب باعث شد رابطه‌اش با ورزش تغییر کند و در نهایت از رقابت فاصله بگیرد. او مسیر تازه‌ای در عکاسی پیدا کرد و این بار از پشت دوربین به دنیای دویدن برگشت. مستند عایشا را هنگام همراهی و عکاسی از دونده‌های فوق‌استقامت مانند جیم والمزلی، ازتر چیلاگ و دیگر ورزشکاران در مسابقه وسترن استیتس کالیفرنیا و اولترا تریل دو مون‌بلان در آلپ دنبال می‌کند. مشاهده افرادی که صد مایل در کوهستان می‌دوند، او را مجبور می‌کند درباره دلیل قدیمی خودش برای دویدن دوباره فکر کند. عایشا به تدریج تصمیم می‌گیرد فقط ناظر نباشد و خودش برای یک مسابقه صد مایلی آماده شود. مستند در کنار فشار جسمی این رشته، روی هویت و بازگشت به کاری تمرکز دارد که زمانی هم منبع آزادی و هم منبع اضطراب او بوده است.