«Cliff Walkers» در منچوری تحت اشغال ژاپن در دهه ۱۹۳۰ می‌گذرد و چهار مأمور آموزش‌دیده را برای اجرای عملیات مخفی به منطقه بازمی‌گرداند. نفوذ دشمن و احتمال وجود خیانتکار در شبکه، گروه را از همان ابتدا تحت فشار قرار می‌دهد و هر تماس یا جابه‌جایی می‌تواند عملیات را افشا کند. فیلم «Cliff Walkers» انگیزه‌ها را مرحله‌ای معرفی می‌کند؛ «کلیف واکرز» مسیر شخصیت‌ها را بدون اسپویل اصلی قابل‌فهم نگه می‌دارد. کشمکش «Cliff Walkers» فقط حادثه‌ای بیرونی نیست؛ «کلیف واکرز» واکنش شخصیت‌ها را هم بخشی از مسئله می‌سازد. در «Cliff Walkers» جزئیات در خدمت موقعیت‌اند؛ «کلیف واکرز» از توضیح‌های خارج از مسیر اصلی دور می‌ماند. لحن «Cliff Walkers» با موضوع هماهنگ نگه داشته می‌شود؛ «کلیف واکرز» تغییر فضا را از دل خود ماجرا می‌سازد. در «Cliff Walkers» مخاطب جایگاه شخصیت‌ها را زود می‌شناسد؛ «کلیف واکرز» سپس همان شناخت را در موقعیت‌های تازه آزمایش می‌کند. مسیر «Cliff Walkers» بر علت و پیامد تکیه دارد؛ «کلیف واکرز» اتفاق‌ها را بدون پرش بی‌دلیل به هم متصل می‌کند.