«کایوت» یک فیلم علمیتخیلی درباره آیندهای است که فناوری انتقال از راه دور به بخشی از زندگی و کسبوکار تبدیل شده است. دو پناهجو یا مهاجر که برای رسیدن به امنیت و شروعی تازه به این فناوری امید بستهاند، وارد سامانهای میشوند که وعده جابهجایی سریع انسان را میدهد، اما فرایند انتقال به شکلی پیشبینینشده آنها را از هم جدا میکند. یکی در مقصدی متفاوت گرفتار میشود و دیگری باید میان شرکت، قوانین و شبکهای که کنترل فناوری را در دست دارد راهی برای بازگرداندن او پیدا کند. فیلم از مفهوم تلهپورت به عنوان وسیلهای برای صحبت درباره مرز، مهاجرت و این پرسش استفاده میکند که چه کسی حق عبور آزاد دارد. فناوری در ظاهر فاصله جغرافیایی را حذف میکند، ولی ساختارهای قدرت و تبعیض همچنان باقی میمانند. رابطه میان دو شخصیت، عنصر انسانی داستان است و باعث میشود مسئله علمی به جستوجویی شخصی تبدیل شود. هرچه آنها درباره سازوکار انتقال بیشتر میفهمند، روشنتر میشود خطای رخداده شاید فقط یک نقص فنی تصادفی نباشد و تصمیمهای تجاری یا امنیتی نیز در آن نقش داشته باشند.
