تانترا و تانتری جدایی ناپذیر هستند. وقتی آنها مخفیانه تخم‌مرغ‌های قربانی خانواده را می‌دزدند، تانتری همیشه سفیده‌ها و تانترا زرده‌ها را می‌گیرد. با این حال، یک روز، زرده از دست رفته است، همانطور که تانترا است. برادرش به شدت بیمار و در بیمارستان بستری است، تانتری شروع به لغزیدن به دنیای موازی جادویی می کند و از طریق لباس، رنگ بدن و رقص به خداحافظی اجتناب ناپذیر نزدیک می شود. زمانی که مادر تانتری رنگ را از روی صورتش می‌شوید، انگار با مهربانی این توهم را از خود دور می‌کند که همه چیز می‌تواند همان‌طور که هست بماند. اندینی در سکانس‌های رؤیایی طولانی و با پس‌زمینه‌ی فلسفه‌ی بالیایی سکالا – دیده‌شده – و نسکالا – غیبی – روایت می‌کند که چگونه یک دختر ده ساله با فراق و اندوه کنار می‌آید.