زوجی جوان پس از تغییر شرایط زندگی، اندرویدی بسیار پیشرفته به نام هنری را برای کمک در خانه می‌خرند. نزدیک شدن عاطفی آن‌ها به این ربات مرز میان خدمتکار، همراه و انسان را مبهم می‌کند. در «Life Like»، فشار تصمیم‌های اصلی بدون افشای نتیجه نهایی مطرح می‌شود و همین انتخاب کمک می‌کند مخاطب مسیر ماجرا را روشن دنبال کند. در ادامه «Life Like»، جزئیات تازه به‌تدریج ابعاد بیشتری از مسئله را روشن می‌کنند، بدون اینکه پایان یا پیچش اصلی را آشکار کنند. روایت «Life Like» از کشمکش میان وظیفه و خواسته و پیوندهای خانوادگی برای پیش بردن قصه استفاده می‌کند؛ این ترکیب زمینه لازم برای فهم تصمیم‌های بعدی را فراهم می‌کند. به این ترتیب «Life Like» بدون تبدیل روایت به توضیح مستقیم پیش می‌رود و به شناخت بهتر انگیزه‌ها کمک می‌کنند، بی‌آنکه اطلاعات فرعی بر خط اصلی غلبه کند. در «Life Like»، فشار تصمیم‌های اصلی بدون افشای نتیجه نهایی مطرح می‌شود و همین انتخاب کمک می‌کند مخاطب مسیر ماجرا را روشن دنبال کند.