در سال ۱۹۳۷ و همزمان با نبرد شانگهای، ارتش چین پس از ماهها مقاومت در برابر نیروهای ژاپنی مجبور به عقبنشینی میشود. گروهی از سربازان هنگ ۵۲۴ مأمور میشوند در انبار سیهانگ باقی بمانند و از ساختمان در برابر نیرویی بسیار بزرگتر دفاع کنند. هدف فقط حفظ یک موضع نظامی نیست؛ این مقاومت باید روحیه مردم چین را بالا ببرد و توجه کشورهای خارجی را که از سوی دیگر رودخانه شاهد نبرد هستند جلب کند. سربازان با کمبود مهمات، خستگی و احتمال محاصره کامل روبهرو هستند، در حالی که غیرنظامیان و نیروهای خارجی از منطقه بینالمللی شانگهای در فاصلهای نزدیک صحنه نبرد را میبینند. هر حمله فشار بیشتری بر مدافعان وارد میکند و آنها باید تصمیم بگیرند چگونه با نیرو و تجهیزات محدود چند روز دوام بیاورند و مأموریتی را انجام دهند که میدانند احتمال بازگشت از آن اندک است.
