«هانا» درامی آرام و شخصیت‌محور درباره زنی سالخورده است که پس از زندانی شدن همسرش، ناگهان با خلأ بزرگی در زندگی روزمره روبه‌رو می‌شود. فیلم دلیل پرونده را به شکل توضیحی و مستقیم در مرکز نمی‌گذارد؛ بیشتر رفتار هانا را دنبال می‌کند که میان کلاس بازیگری، کارهای خانه، دیدارهای محدود و سکوت اطرافیان حرکت می‌کند. رابطه او با پسر و نوه‌اش آسیب دیده و جامعه‌ای که پیش‌تر بخشی از آن بود، حالا با فاصله و قضاوت به او نگاه می‌کند. هانا در ظاهر برنامه روزانه‌اش را حفظ می‌کند، اما نشانه‌های کوچک نشان می‌دهند فشار اتفاق گذشته چگونه بر هویت و احساس امنیتش اثر گذاشته است. فیلم به جای گفت‌وگوهای توضیحی، از چهره، حرکت و فضاهای خالی استفاده می‌کند تا تنهایی شخصیت را منتقل کند. پرسش اصلی این نیست که آیا او می‌تواند یک مشکل بیرونی را حل کند، بلکه این است که پس از فروپاشی زندگی مشترکی که دهه‌ها تعریفش کرده، چه چیزی از هویت مستقلش باقی می‌ماند. مواجهه با خانواده و خاطرات، او را مجبور می‌کند با حقیقتی روبه‌رو شود که مدت‌ها از نام بردنش پرهیز کرده است.