روزنامهنگاری به واحد نظامی عجیب آمریکا معرفی میشود که مدعی استفاده از تواناییهای ذهنی و روانی برای عملیات جنگی است. سفر او با سربازی سابق، مرز میان پروژه واقعی، توهم و طنز نظامی را به شکلی نامعمول مخدوش میکند. در «The Men Who Stare at Goats»، ریشههای شخصی تعارض در قالبی که هویت اثر را حفظ میکند مطرح میشود و همین انتخاب به روابط فرصت میدهد در دل بحران شکل بگیرند. در ادامه «The Men Who Stare at Goats»، پیوندهای خانوادگی فاصله میان تصور اولیه و واقعیت را نشان میدهند، و تمرکز بر مسئله محوری از دست نمیرود. روایت «The Men Who Stare at Goats» از تأثیر گذشته بر زمان حال و ترس از پیامدها برای پیش بردن قصه استفاده میکند؛ این ترکیب حرکت روایت را بدون افشای غافلگیریهای مهم حفظ میکند. به این ترتیب «The Men Who Stare at Goats» از زاویه تجربه افراد درگیر پیش میرود و فاصله میان تصور اولیه و واقعیت را نشان میدهند، و اجازه میدهند هر بخش وظیفه مشخصی داشته باشد.
