مدرسه قدیمی «کرانتی‌جیوتی ویدیالای» که آموزش را به زبان مراتی ارائه می‌دهد با کاهش دانش‌آموز، ساختمان فرسوده و تهدید تخریب روبه‌رو شده است. مدیر دینکار شیرکه که خودش سال‌ها پیش دانش‌آموز همین مدرسه بوده، نمی‌خواهد مؤسسه‌ای که زندگی چند نسل را ساخته بدون مقاومت از بین برود. او شاگردان قدیمی‌اش را فرا می‌خواند و گروهی از آن‌ها پس از سال‌ها برای دیدار دوباره به مدرسه برمی‌گردند. بَبان، راکش، آنجو، دیپ، سلما، ویشو و سومان اکنون زندگی و دیدگاه‌های متفاوتی دارند و همه از ابتدا موافق نیستند که حفظ مدرسه در دنیایی که خانواده‌ها آموزش انگلیسی را ترجیح می‌دهند منطقی باشد. خاطرات کلاس، معلمان و دوستی‌های قدیمی به تدریج بحث را از ساختمان به مسئله زبان و فرصت آموزشی می‌برد. «Krantijyoti Vidyalay Marathi Madhyam» درامی اجتماعی و نوستالژیک است که می‌پرسد یک مدرسه محلی چه زمانی فقط ملک و چه زمانی بخشی از حافظه فرهنگی جامعه است. فارغ‌التحصیلان باید برای نجات آن راهی عملی پیدا کنند، نه اینکه فقط از گذشته زیبا حرف بزنند.
