پیتر واتسون و اروین، دو مرد ثروتمند، در عمارت روستایی درباره شکار و مالکیت خصوصی صحبت می‌کنند که نوجوانی به نام کلاود از راه می‌رسد. آن‌ها برای سرگرمی تصمیم می‌گیرند پسر را تحقیر کنند و پس از پیدا کردن قوی سفیدی که در دریاچه زندگی می‌کند، او را مجبور می‌کنند در نقشه‌ای بی‌رحمانه شرکت کند. کلاود باید به آب برود و چیزی را که برایش زیبا و دست‌نیافتنی بوده به هدف بازی مردان تبدیل کند. روایت از همان لحن سرد و دقیق داستان کوتاه رولد دال استفاده می‌کند و خشونت را نه با صحنه‌های بزرگ، بلکه با شیوه‌ای که افراد قدرتمند رنج دیگری را سرگرمی می‌بینند نشان می‌دهد. پسر تقریباً هیچ قدرتی برای مخالفت ندارد و همین نابرابری موقعیت را آزاردهنده‌تر می‌کند. «قو» درباره این است که چگونه تحقیر می‌تواند به نقطه‌ای برسد که قربانی برای حفظ کرامت خودش به چیزی درونی و خیال‌گونه پناه ببرد. مردان تصور می‌کنند کنترل کامل در دست آن‌هاست، اما تجربه آن روز اثری بر کلاود می‌گذارد که با پایان بازی آن‌ها تمام نمی‌شود.