«The Ladykillers» کمدی سیاه بریتانیایی درباره گروهی تبهکار است که برای اجرای سرقت، اتاقی در خانه خانم ویلبرفورس، پیرزنی مودب و ظاهراً بیخطر، اجاره میکنند. رهبر گروه، پروفسور مارکوس، خود و همراهانش را نوازنده معرفی میکند و وانمود میکنند برای تمرین موسیقی دور هم جمع شدهاند، در حالی که در واقع نقشه سرقت از یک محموله پول را آماده میکنند. خانه خانم ویلبرفورس به دلیل موقعیتش محل مناسبی برای برنامه آنهاست و حتی بدون اطلاع خودش در جابهجایی غنیمت نقش پیدا میکند. مشکل از جایی شروع میشود که او به حقیقت پی میبرد و با سادگی اخلاقیاش اصرار دارد پول باید پس داده شود و مجرمان خود را معرفی کنند. افراد گروه تصمیم میگیرند شاهد ناخواسته را حذف کنند، اما انجام این کار برای مجموعهای از خلافکاران حرفهای به شکلی مضحک دشوار میشود. بیاعتمادی و ترس میان خودشان بیشتر از مقاومت پیرزن به آنها آسیب میزند. «The Ladykillers» جذابیتش را از وارونه کردن رابطه قدرت میگیرد: زنی که تقریباً هیچ ابزار دفاعی ندارد، فقط با سرسختی و وجدانش شبکهای از مردان مسلح و حسابگر را از تعادل خارج میکند.
