در قرن چهاردهم، در حالی که جاده ابریشم فرو می‌ریزد و گروه‌های رقیب سرزمین را از هم می پاشند، تیمور جنگجوی نترس از تبعید بیرون می‌آید. او که از همه چیز خلع شده است، برای متحد کردن پادشاهی های از هم پاشیده می جنگد و با استفاده از استراتژی و اراده محض، امپراتوری را از هرج و مرج جدا می کند. تیمور که در نبرد شکست نخورده و به طور گسترده به عنوان یکی از بزرگترین رهبران نظامی و تاکتیک‌دان تاریخ شناخته می‌شود، و نه به عنوان یکی از وحشی‌ترین آن، تیمور امپراتوری تیموری را که بر افغانستان، ایران و آسیای مرکزی امروزی حکومت می‌کرد، تأسیس کرد.