یک ماهیگیر تنها زندگی می کند. روزها و شب های او پر از انتظار است. او با خورشید طلوع می کند و اضطراب و ابزار خود را به دریا می برد و در آنجا ماهی می گیرد. او تا غروب آفتاب ماهیگیری می کند بدون اینکه هرگز ماهی بگیرد. یک روز، او در کنار دریا با یک رهگذر در حال نواختن سازدهنی دهان ملاقات می کند. مرد نسبت به او دلسوزی می کند و به او می گوید که در دریایی بدون ماهی، در دریایی که مرده است، ماهی می گیرد، اما ماهیگیر حتی به او نگاه نمی کند.