جولی پس از مرگ آنتونی به مدرسه فیلمسازی برمیگردد، اما غم و پرسشهای بیپاسخ رابطه قبلی اجازه نمیدهند زندگی به سادگی از همان جایی که متوقف شده بود ادامه پیدا کند. او حالا باید هم با فقدان شخصی کنار بیاید و هم پروژه پایانی خود را بسازد. به جای فاصله گرفتن از گذشته، جولی تصمیم میگیرد تجربههایش را وارد فیلمی نیمهزندگینامهای کند و از فرایند ساختن برای فهمیدن رابطهای استفاده کند که در زمان وقوعش بسیاری از بخشهای آن را نمیشناخت. دوستان، همکلاسیها و خانواده هرکدام واکنش متفاوتی به روش او دارند و مرز میان واقعیت زندگی و چیزی که برای دوربین بازسازی میشود مدام جابهجا میشود. در این مسیر جولی به نشانههایی درباره زندگی پنهان آنتونی و اعتیاد او برمیگردد، اما پاسخ گرفتن الزاماً غم را سادهتر نمیکند. «The Souvenir: Part II» بیش از آنکه دنبالهای مبتنی بر حادثه باشد، درباره تبدیل تجربه دردناک به زبان شخصی یک هنرمند است؛ درباره اینکه جولی چگونه میخواهد بدون حذف گذشته، صدای مستقل خود را در سینما پیدا کند.
