فیلم کوتاه «Sandiwara» در بازار شبانه و فضای غذایی پنانگ مالزی میگذرد و میشل یئو را در پنج نقش متفاوت قرار میدهد. هر شخصیت بخشی از زندگی و فرهنگ شهری را نمایندگی میکند؛ از فروشنده و چهرهای مرتبط با غذا تا اینفلوئنسر، اجراکننده و زنی که با نگاه خودش همان محیط را تجربه میکند. روایتها در مدت کوتاه به یکدیگر نزدیک میشوند و بازار، غذا، نور و جمعیت تقریباً به شخصیتی مستقل در فیلم تبدیل میشوند. شان بیکر اثر را با تلفن همراه و در دل محیط واقعی فیلمبرداری کرده و به جای جدا کردن کامل بازیگران از مردم، از انرژی خیابان و رفتوآمد طبیعی استفاده میکند. عنوان «Sandiwara» در زبان مالایی به نمایش یا نقشآفرینی اشاره دارد و انتخاب یئو برای بازی کردن چند انسان متفاوت، همین مفهوم را به مرکز اثر میآورد. فیلم بیش از داشتن پیرنگ کلاسیک، پرترهای فشرده از پنانگ و آدمهایی است که در فضای مشترک زندگی میکنند. تفاوت نقشها نشان میدهد یک شهر را نمیتوان با یک چهره یا داستان تعریف کرد و هویت فرهنگی از کنار هم قرار گرفتن تجربههای بسیار متفاوت ساخته میشود.
