چند سال پس از نجات دلفینی به نام وینتر و ساخت دم مصنوعی برای او، آکواریوم کلیرواتر همچنان از این حیوان مراقبت میکند و سوریر نلسون نیز بخش بزرگی از زندگیاش را در کنار او میگذراند. وقتی دلفین سالخوردهای که همراه وینتر بوده میمیرد، رفتار وینتر تغییر میکند و مسئولان مرکز با مشکلی جدی روبهرو میشوند: بر اساس قوانین نگهداری، دلفین نباید برای مدت طولانی تنها بماند. پیدا کردن یک همراه مناسب آسان نیست و فشار زمانی بر تیم افزایش مییابد. در همین دوره، سوریر با پیشنهاد حضور در یک برنامه آموزشی دریایی روبهرو میشود و باید میان فرصت شخصی و احساس مسئولیتی که نسبت به وینتر دارد انتخاب کند. ورود یک دلفین جوان نجاتیافته امید تازهای ایجاد میکند، اما سازگاری حیوانات تضمینشده نیست. داستان از دل کار واقعی امدادگران دریایی، درباره مراقبت بلندمدت از حیوانات آسیبدیده و دشواری تصمیمهایی حرف میزند که هم نیازهای طبیعت و هم وابستگی عاطفی انسانها را درگیر میکنند.
