در دهه ۱۹۹۰، گروهی از زنان کرهای که در دوران استعمار ژاپن به عنوان «زنان آسایشگر» مورد سوءاستفاده قرار گرفتهاند تصمیم میگیرند علیه دولت ژاپن دادخواهی کنند. مون جونگسوک، مدیر یک آژانس مسافرتی در بوسان، پس از آشنایی نزدیک با تجربه این زنان از یک ناظر به یکی از حامیان عملی آنها تبدیل میشود و در سفر، ترجمه و روند پرونده کمک میکند. زنان برای حضور در دادگاه شیمونوسکی مجبورند بارها تجربههایی را توضیح دهند که دههها با شرم، سکوت و انکار عمومی همراه بودهاند. مسیر حقوقی طولانی است و حمایت سیاسی تضمینشدهای وجود ندارد. «Herstory» بر اساس پروندهای واقعی، دادگاه را فقط نبردی بر سر غرامت نمیبیند؛ برای زنانی که سالها روایتشان نادیده گرفته شده، ثبت رسمی و شنیده شدن خود بخشی از عدالت است. فیلم همچنین رابطه میان قربانیان و حامیان نسل جوانتر را نشان میدهد و تأکید میکند دادخواهی تاریخی زمانی ممکن میشود که تجربه شخصی از فضای خصوصی بیرون بیاید و به سندی تبدیل شود که جامعه نتواند بهسادگی از آن عبور کند.