زن جوانی توسط پدرش به کمک برادر کوچکترش به قتل می رسد. او را مخفیانه در سرداب دفن می کنند، فضایی که زنان خانواده در آن قالی می بافند و دیگر کارهای خانه را انجام می دهند. از دست دادن او، یا شاید حضور او، همچنان خانواده را آزار می دهد، همانطور که در نسل های بعدی طنین انداز می شود. فیلم عیاری منحصراً در این خانه روی صحنه می رود و چندین بار در ایران توقیف شد.