جک پاول به بیماری نادری مبتلاست که باعث می‌شود بدنش چند برابر سریع‌تر از سن واقعی‌اش رشد کند. او در ده‌سالگی ظاهری شبیه مردی میانسال دارد و سال‌ها در خانه درس خوانده، اما سرانجام وارد مدرسه معمولی می‌شود. جک باید با نگاه عجیب دیگران، شوخی‌ها و ترس‌های همکلاسی‌ها کنار بیاید و هم‌زمان فرصت تجربه دوستی و کودکی را پیدا کند. داستان با لحن کمدی-احساسی درباره پذیرش تفاوت و ارزش زمان زندگی است. فضای «جک 1996» از تعلیق، تهدید و داده‌های رواییی که تدریجی روشن می‌شوند قوام پیدا می‌کند؛ در «Jack» هر عوض شدن موقعیت، انگیزه‌ها و جهت تصمیم‌گیری‌های بعدی را روشن‌تر می‌کند. مسیر «جک 1996» بدون لو دادن نتیجه پیش می‌رود و «Jack» نقطه‌های عطف را از دل واکنش شخصیت‌ها به مشکل محوری می‌سازد. در «جک 1996»، جزئیات تازه از دل همان مسئله اصلی بیرون می‌آیند و «Jack» از حاشیه‌روی یا توضیح‌های بیرون از داستان دور می‌ماند. در «Jack»، تعارض مرکزی فقط بیرونی نیست؛ «جک 1996» نشان می‌دهد فشار ماجرا چگونه رابطه‌ها و نگاه شخصیت‌ها را عوض می‌کند.