در نخستین روزهای قرنطینه سراسری هند، ایست بازرسی‌ای در یک جاده به محل تجمع صدها کارگر مهاجر، خانواده و مأمورانی تبدیل می‌شود که هرکدام تلاش می‌کنند از محدودیت‌های تازه عبور کنند. «Bheed» به جای دنبال کردن بحران در مقیاس ملی، فشار آن را در همین نقطه محدود نشان می‌دهد. سوریا کومار سینگ، افسر مسئول ایست، باید دستورهایی را اجرا کند که حرکت مردم را متوقف می‌سازد، در حالی که خودش نیز با تبعیض طبقاتی و کاستی روبه‌روست. کمبود غذا، ترس از بیماری و نامشخص بودن قوانین باعث می‌شود تنش میان مردم و نیروهای امنیتی بالا برود. شخصیت‌های مختلف دیدگاه‌های متفاوتی درباره مسئولیت و حق عبور دارند و فیلم نشان می‌دهد یک تصمیم اداری برای کسانی که خانه و درآمد امن ندارند چه پیامدی پیدا می‌کند. روایت سیاه‌وسفید، فاصله اجتماعی و اقتصادی را برجسته‌تر می‌کند. «Bheed» درباره ویروس به تنهایی نیست؛ درباره جامعه‌ای است که در بحران، نابرابری‌های قدیمی‌اش آشکارتر می‌شوند و حتی رسیدن به خانه می‌تواند به امتیازی تبدیل شود که همه از آن برخوردار نیستند.