توماس 80 ساله دوران کودکی و میانسالی خود را از طریق یک سری فلاش بک و سکانس های رویایی بازگو می کند. توماس معتقد است که او در بدو تولد از زندگی بهتر دور شده است. پس از یک آتش سوزی در بیمارستان، او به وضوح به یاد می آورد که با نوزاد دیگری مبادله شده است و متعاقباً در یک خانواده همسایه فقیرتر بزرگ می شود.