پس از پایان جنگ جهانی دوم، حدود سیصد کودک یهودی که از اردوگاههای کار اجباری جان سالم به در بردهاند به بریتانیا منتقل میشوند تا در منطقه ویندرمر دورهای برای بازیابی جسمی و روانی خود بگذرانند. بسیاری از آنها خانوادههایشان را از دست دادهاند، به سختی به بزرگسالان اعتماد میکنند و رفتارهایی دارند که نتیجه سالها گرسنگی، ترس و خشونت است. گروهی از مددکاران و مربیان تلاش میکنند بدون مجبور کردن کودکان به فراموشی گذشته، محیطی امن برای شروع زندگی تازه فراهم کنند. زبانهای متفاوت و تجربههای سنگین، برقراری ارتباط را دشوار میکند، اما ورزش، هنر و روابط روزمره به تدریج فرصتهایی برای بازسازی اعتماد ایجاد میکنند. داستان بر نخستین ماههای حضور این کودکان در کنار دریاچه ویندرمر تمرکز دارد و نشان میدهد چگونه بازماندگان نوجوان باید پس از آزادی با جهانی روبهرو شوند که دیگر خانواده و خانه پیشینشان در آن وجود ندارد.
