«Lady in the Urn» حول پرونده‌ای مرموز شکل می‌گیرد که سرنخ اصلی آن ظرفی حاوی بقایای انسانی است. کشف این بقایا پرسش‌هایی درباره هویت زن، زمان مرگ و افرادی که تلاش کرده‌اند گذشته را پنهان کنند ایجاد می‌کند. روند تحقیق از یک شیء خاموش آغاز می‌شود و به جست‌وجوی اسناد، خاطرات و ارتباط‌هایی می‌رسد که می‌توانند مشخص کنند قربانی چه کسی بوده و چگونه زندگی‌اش به این پایان رسیده است. فضای اثر بر رازآلودگی و کنار هم گذاشتن تکه‌های محدود اطلاعات تکیه دارد و به‌جای افشای سریع پاسخ، هویت افراد و انگیزه‌های احتمالی را به‌تدریج روشن می‌کند. هر سرنخ تازه می‌تواند روایت قبلی را تغییر دهد و شخصیت‌های درگیر مجبورند میان آنچه از گذشته می‌دانند و آنچه مدرک نشان می‌دهد تفاوت بگذارند. چون اطلاعات عمومی معتبر درباره جزئیات این عنوان محدود است، نمی‌توان بدون حدس شخصیت‌ها یا رخدادهای فرعی بیشتری به آن افزود؛ اما محور قابل‌تأیید داستان همان راز زنی است که بقایایش در یک urn پیدا می‌شود و تحقیقی که برای بازسازی هویت و سرنوشت او آغاز می‌گردد.