فیلم «Baggio: The Divine Ponytail» زندگی روبرتو باجو، یکی از مشهورترین فوتبالیستهای ایتالیا، را از سالهای جوانی تا مراحل مختلف دوران حرفهای دنبال میکند. مصدومیت شدید در آغاز مسیر او را در معرض پایان زودهنگام فوتبال قرار میدهد، اما باجو با تمرین و تغییر نگاه ذهنی بازمیگردد. انتقال میان باشگاههای بزرگ، رابطه با مربیان و فشار هواداران بخش مهمی از زندگی اوست. فیلم به گرایشش به بودیسم و نقش آن در مواجهه با درد، شکست و انتظار عمومی نیز میپردازد. جام جهانی ۱۹۹۴ و فشار پنالتی مشهور فینال در پسزمینه مسیر شخصیتی او قرار دارند، بدون اینکه زندگیاش فقط با یک لحظه تعریف شود. باجو از نظر استعداد تحسین میشود اما استقلال و روش خودش بارها با ساختار فوتبال حرفهای اصطکاک پیدا میکند. اثر زندگینامهای نشان میدهد چگونه یک ورزشکار میتواند همزمان نماد ملی و انسانی آسیبپذیر باشد. «دماسبی الهی» لقبی است که تصویر عمومی او را نشان میدهد، اما فیلم بیشتر به مردی میپردازد که پشت آن تصویر باید یاد بگیرد ارزش خودش را فقط با برد، گل یا قضاوت میلیونها تماشاگر اندازهگیری نکند.
