در دوران قرنطینه کرونا، گروهی از دوستان برای حفظ ارتباط با یکدیگر در تماس ویدیویی جمع میشوند و تصمیم میگیرند یک جلسه احضار روح آنلاین برگزار کنند. یک واسطه روحی از راه دور آنها را راهنمایی میکند، اما شوخی و بیاحتیاطی یکی از اعضا فضایی ایجاد میکند که خیلی زود از کنترل خارج میشود. در «Host»، صفحههای لپتاپ و دوربینهای وب خودِ صحنه فیلماند؛ هر شخصیت در خانه جداگانهای گرفتار است و نمیتواند برای کمک به دیگری به سادگی وارد اتاقش شود. اتفاقات عجیب ابتدا کوچک و قابلتوضیح به نظر میرسند، اما حضور ناشناختهای که وارد تماس شده به تدریج نشانههای مستقیمتری نشان میدهد. فیلم از محدودیتهای تماس زوم برای ساختن ترس استفاده میکند: قطع شدن تصویر، تأخیر صدا، فیلترهای چهره و نگاه کردن به گوشهای از قاب میتوانند به منبع تعلیق تبدیل شوند. زمان کوتاه اثر باعث میشود ماجرا تقریباً بدون توقف پیش برود و دوستی که با سرگرمی آغاز شده، به تلاش پراکنده هر نفر برای فهمیدن قواعد تهدید تبدیل شود.
