جف و همسرش در سفری جاده‌ای هستند که خودرویشان در منطقه‌ای دورافتاده خراب می‌شود. راننده کامیونی پیشنهاد می‌دهد همسر جف را تا یک کافه نزدیک ببرد تا کمک پیدا کند، اما او ناپدید می‌شود و هیچ‌کس مسئولیت نمی‌پذیرد. جف در جست‌وجوی همسرش وارد شبکه‌ای خطرناک از آدم‌ربایی و اخاذی می‌شود. فیلم تعلیق خود را از ناتوانی قهرمان، فضای بیابانی و این پرسش می‌گیرد که در جاده‌ای خلوت به چه کسی می‌توان اعتماد کرد. در «Breakdown»، تعارض مرکزی فقط بیرونی نیست؛ «خرابی» نشان می‌دهد فشار ماجرا چگونه روابط و نگاه قهرمان‌های روایت را تحول می‌دهد. روایت «خرابی» داده‌های روایی را مرحله‌ای برملا می‌کند و «Breakdown» تا انتهای ماجرا، نتیجه بحران را به‌جای توضیح زودهنگام باز نگه می‌دارد. «خرابی» با حفظ پیچش‌های انتهای ماجرای، زمینه را کامل می‌کند؛ «Breakdown» هدف اصلی قهرمان‌های روایت، مهم‌ترین مانع و تحول روابطشان را محور قرار می‌دهد. فضای «خرابی» از کشمکش شخصی و اتفاق‌هایی که برنامه اولیه را برهم می‌زند ساخته می‌شود؛ در «Breakdown» هر تحول موقعیت، انگیزه‌ها و جهت انتخاب‌های مهمی بعدی را روشن‌تر می‌کند.
