یک زوج اماراتی پس از مدتی زندگی در آمریکا به کشورشان بازمی‌گردند و در آپارتمانی مدرن ساکن می‌شوند؛ ساختمانی که روی محل یک روستای ماهیگیری متروک بنا شده است. در «Djinn» بازگشت به خانه قرار نیست آغاز آرامی برای زندگی مشترک باشد، زیرا زن جوان خیلی زود حضور و صداهایی را احساس می‌کند که با توضیح‌های معمول سازگار نیستند. گذشته منطقه و باورهای محلی درباره جن‌ها به تدریج با ترس‌های شخصی و خاطرات دردناک او در هم می‌آمیزد. فضای بسته آپارتمان، راهروهای خلوت و تضاد میان معماری تازه و افسانه‌های قدیمی، بخش اصلی حس تهدید فیلم را شکل می‌دهد. با بیشتر شدن نشانه‌های غیرعادی، زن نمی‌داند چه مقدار از آنچه تجربه می‌کند واقعی است و چه مقدار ممکن است از اضطراب و سوگش سرچشمه بگیرد. داستان بر همین تردید و برخورد زندگی معاصر با فولکلور منطقه تکیه دارد. همین پیوند میان اندوه شخصی و افسانه محلی، ترس داستان را ماندگارتر می‌کند.
