ادموند پسری دوازدهساله در برلین ویرانشده پس از جنگ جهانی دوم است. خانوادهاش در آپارتمانی شلوغ زندگی میکنند؛ پدر بیمار است، خواهر و برادرش هرکدام با پیامدهای شکست آلمان دستوپنجه نرم میکنند و پیدا کردن غذا و پول به مسئلهای روزانه تبدیل شده است. «Germany Year Zero» از نگاه کودک نشان میدهد فروپاشی یک نظام سیاسی چگونه در سطح خانواده و خیابان ادامه پیدا میکند. ادموند برای کمک به خانه کارهای کوچک و گاهی غیرقانونی انجام میدهد و در همین مسیر با معلم سابقش روبهرو میشود؛ مردی که هنوز ایدههای نازی را رها نکرده و حرفهای خطرناکش بر ذهن کودک اثر میگذارد. روسلینی از خرابههای واقعی برلین به عنوان لوکیشن استفاده میکند و فضای شهر تقریباً مانند شخصیت دیگری در فیلم حضور دارد. داستان هیچ راهحل سادهای برای فقر و گناه جمعی ارائه نمیدهد. ادموند آنقدر جوان است که مسئول گذشته کشور نباشد، اما همان گذشته انتخابهای اکنون او را محدود میکند و تراژدی فیلم از همین انتقال بار شکست بزرگسالان به کودکی شکل میگیرد.
