«آخرین نبرد» نخستین فیلم بلند لوک بسون، جهانی پساآخرالزمانی را نشان می‌دهد که در آن تمدن فروپاشیده و انسان‌های باقی‌مانده تقریباً توانایی سخن گفتن را از دست داده‌اند. مردی تنها در میان خرابه‌ها برای زنده ماندن تلاش می‌کند و هم‌زمان قطعات لازم برای ساخت وسیله‌ای پرنده را جمع‌آوری می‌کند. پس از درگیری با گروهی خشن، مسیرش به ساختمانی می‌رسد که پزشکی سالخورده در آن پناه گرفته است. این دو بدون استفاده از گفت‌وگوی معمول، نوعی اعتماد و همکاری شکل می‌دهند، اما مردی بی‌رحم و مهاجم نیز تلاش می‌کند وارد پناهگاه شود و منابع آن‌ها را تصاحب کند. فیلم با تصویر سیاه‌وسفید و کمترین کلام، بقا را به مجموعه‌ای از حرکات، نگاه‌ها و انتخاب‌های ابتدایی تبدیل می‌کند. جهان داستان توضیح مفصل درباره علت فاجعه نمی‌دهد و تمرکزش بر تنهایی، خشونت و نیاز انسان به ارتباط در محیطی ویران است. همین سکوت گسترده باعث می‌شود کوچک‌ترین نشانه همکاری یا دشمنی میان بازماندگان معنایی بسیار پررنگ‌تر پیدا کند.
