چهار داوطلب برای شرکت در آزمایشی روان‌شناختی و فضایی وارد یک مرکز زیرزمینی می‌شوند که قرار است شرایط مأموریتی طولانی به سیاره‌ای دیگر را شبیه‌سازی کند. آن‌ها باید چهارصد روز در محیطی بسته زندگی کنند و بدون تماس مستقیم با جهان بیرون، همکاری، انزوا و فشار مأموریت را تحمل کنند. در میانه آزمایش، ارتباط با مرکز کنترل قطع می‌شود و شرکت‌کنندگان ابتدا تصور می‌کنند این اتفاق بخشی از سناریوی برنامه‌ریزی‌شده است. با گذشت زمان، کمبود اطلاعات و رخدادهای غیرعادی در مجموعه باعث می‌شود مرز میان آزمون و بحران واقعی مبهم شود. وقتی گروه سرانجام تصمیم می‌گیرد از پناهگاه بیرون برود، با محیطی روبه‌رو می‌شود که با جهانی که هنگام ورود می‌شناختند تفاوت دارد. فیلم عمداً بخشی از واقعیت را نامطمئن نگه می‌دارد و از انزوای چهار شخصیت برای ایجاد سوءظن استفاده می‌کند؛ آیا هنوز در یک آزمایش پیچیده‌اند یا در غیابشان حادثه‌ای بزرگ رخ داده است؟
