مصطفی و همسرش سلوا از دو روستای فلسطینی می آیند که تنها 200 متر از هم فاصله دارند، اما با دیوار جدا شده اند. وضعیت زندگی غیرمعمول آنها شروع به تأثیرگذاری بر ازدواج شاد آنها می کند، اما این زوج هر کاری که می توانند انجام می دهند تا آن را به نتیجه برسانند. مصطفی هر شب از بالکن خود چراغی می زند تا برای فرزندانش آن طرف شب بخیر را آرزو کند و آنها به او علامت می دهند. روزی مصطفی زنگی دریافت می کند که هر پدر و مادری از آن می ترسند: پسرش تصادف کرده است. او با عجله به سمت ایست بازرسی می رود، جایی که باید با دردسر در صف منتظر بماند تا متوجه شود مشکلی در اثر انگشت او وجود دارد و از ورود او منع می شود. مصطفی ناامید به استخدام یک قاچاقچی متوسل می شود تا او را به او برساند. سفر 200 متری او به یک اودیسه 200 کیلومتری تبدیل می شود که مسافران دیگری که مصمم به عبور هستند به آن ملحق می شوند.