دیوید پس از 27 سال خدمت از ارتش مرخص می شود. او پس از سال ها دوری از آنها به خانه و خانواده اش باز می گردد و سعی می کند خود را در زندگی غیرنظامی جدید خود بیابد. او معتقد است که مانند دوستانش که قبل از او از ارتش بازنشسته شده‌اند، او نیز راه خود را در برخی موقعیت‌های مدیریتی در بخش خصوصی پیدا خواهد کرد، اما در تطبیق با سرعت «اسرائیل جدید»، یک فرهنگ رقابتی که وسواس زیادی با موفقیت و پول دارد، مشکل دارد.