معاهده دوستی روسیه و ایران در 26 فوریه 1921 در مسکو بین نمایندگان ایران و روسیه شوروی امضا شد. بر اساس مفاد این معاهده، کلیه قراردادهای قبلی منعقد شده بین امضاکنندگان از جمله معاهده ترکمنچای لغو شد. علاوه بر این، به روسیه و ایران حقوق کامل و برابر کشتیرانی در دریای خزر و حق برافراشتن پرچم ملی مربوطه بر روی کشتی‌های تجاری خود داده شد. تصویب نامه ها در 26 فوریه 1922 در تهران رد و بدل شد. در 7 ژوئن 1922 در مجموعه معاهده های جامعه ملل به ثبت رسید. هدف اصلی این معاهده جلوگیری از حمله نیروهای ضدانقلاب روسیه سفیدپوست که پس از انقلاب بلشویکی به ایران گریختند از خاک ایران به شوروی، همانطور که تا اواخر معاهده و ماده 191 اتفاق افتاد، بود. 6، مورد بحث شدید مجلس فارس قرار گرفت. با این حال، احساسات ضد بریتانیایی منجر به پذیرش بدون تغییر آن شد. این معاهده مبنایی برای اشغال شوروی در سال 1941 خواهد بود و مواد 5 و 6 در نهایت توسط ایران در سال 1979 رد شد.