میرزا حسین علی نوری ملقب به بَهاءُالله، بنیان‌گذار آئین بهائی، آثار بسیاری در قالب کتاب، اشعار، الواح و مناجات از خویش بر جا گذارده است. آثار قلمی او مجموعهٔ وسیع و متنوعی را در بر می‌گیرد که به دو زبان فارسی و عربی و در یک بازه زمانی چهل ساله به رشته تحریر درآمده که شامل قبل و بعد از اعلان رسالت او در ۱۲۴۲ شمسی می‌باشد. تا کنون نسخه اصلی حدود بیست هزار اثر مکتوب از بهاءالله، شامل الواح یا نامه‌هایی مختصر تا رسائل و کتب مطول، در مرکز جهانی بهائی گردآوری شده که مجموعه ای بالغ بر هفت میلیون کلمه را تشکیل می‌دهند. بهائیان بر این باورند که آثار بهاءالله به همراه آثار قلمی باب، بنیان‌گذار دیانت بابی و بشارت‌دهنده به ظهور بهاءالله، تماماً منبعث از وحی الهی است که مجموعاً آثار مقدس دیانت بهائی را تشکیل می‌دهند. فهم و درک تأثیر این آثار در زندگی فردی و جمعی بشری، به منظور به‌کارگیری آنها در مسیر تحول اجتماعی و دستیابی به صلح عمومی، با توجه به تفاسیر و تبیینات عبدالبهاء و شوقی افندی، و توضیحات بیت العدل اعظم بیشتر میسر می‌گردد.