یک خانه موقت برای کودکان رها شده در نزدیکی خط مقدم در شرق اوکراین توسط گروه کوچکی از مددکاران اجتماعی که مصمم به تامین آسایش و ایمنی هستند اداره می شود. ممکن است فروتن و تا حدودی فرسوده باشد، اما این خانه مملو از عشق است و تا نه ماه پناهگاهی را به بچه هایی ارائه می دهد که سرنوشت آنها توسط سیستم تعیین می شود. در این مدت کوتاه، مراقبان تلاش می کنند تا حس ثبات و عادی بودن را در درون خود پرورش دهند.