لورا که با سوء استفاده از گذشته و آشفتگی برخوردهای صمیمی ناموفق مواجه است، برای یافتن معشوق و احساس عادی بودن تلاش می کند. چراغ امید او در ایوا شانزده ساله است، یک پیانیست با استعداد که از زندگی مادرش به او تحمیل می کند سرخورده شده است. یک رابطه بعید بین این دو شکل می گیرد و ایوا به یک وسواس برای لورا تبدیل می شود. در پرتو ناراحتی ایوا، لورا او را متقاعد می کند که به خانه اش فرار کند و آنها به زودی خود را درگیر یک درگیری شدید می یابند. دستکاری، انکار و هم وابستگی به چیزی دامن می زنند که در نهایت به یک پویایی شکسته تبدیل می شود که فقط برای مدت طولانی می تواند خود را حفظ کند.