انیمیشن کوتاه کانادایی «Sunday» یا «Dimanche» یک روز یکشنبه تکراری را از نگاه پسربچهای خیالپرداز نشان میدهد. او همراه خانواده طبق عادت همیشگی به کلیسا و دیدار بستگان میرود و بزرگترها درباره موضوعهای روزمره حرف میزنند، در حالی که برای کودک همهچیز خستهکننده و قابلپیشبینی به نظر میرسد. ذهن او از همین محیط معمولی مواد لازم برای تصویرهای عجیب و اغراقشده میسازد و واقعیت را به شکلی میبیند که بزرگترها متوجهش نیستند. قطار، خانههای کوچک، حیوانات و رفتار اعضای خانواده در نگاه کودک به عناصر یک جهان شخصی تبدیل میشوند. فیلم گفتوگوی زیادی ندارد و با طراحی ساده و طنز خشک، احساس ملال یک رسم هفتگی را منتقل میکند. در پس شوخیها، فاصله میان تجربه کودکان و بزرگسالان دیده میشود: چیزی که برای خانواده سنتی عادی و ضروری است، برای پسربچه مانند چرخهای بیپایان احساس میشود. «Sunday» بدون ماجرای بزرگ، از مشاهده جزئیات یک روز معمولی برای ساختن تصویری درباره خیال، خانواده و زندگی در شهری کوچک استفاده میکند.