«Space Racers» گروهی از فضاپیماهای جوان را در آکادمی فضایی Stardust دنبال می‌کند. ایگل، هاوک، رابین و دوستانشان از طریق مأموریت‌ها و آزمایش‌های مختلف درباره سیاره‌ها، فضا و علوم پایه یاد می‌گیرند و در عین حال باید کار گروهی و حل مسئله را تمرین کنند. در «Space Racers» جزئیات در خدمت موقعیت‌اند؛ «مسابقه‌های فضایی» از توضیح‌های خارج از مسیر اصلی دور می‌ماند. لحن «Space Racers» با موضوع هماهنگ نگه داشته می‌شود؛ «مسابقه‌های فضایی» تغییر فضا را از دل خود ماجرا می‌سازد. در «Space Racers» مخاطب جایگاه شخصیت‌ها را زود می‌شناسد؛ «مسابقه‌های فضایی» سپس همان شناخت را در موقعیت‌های تازه آزمایش می‌کند. مسیر «Space Racers» بر علت و پیامد تکیه دارد؛ «مسابقه‌های فضایی» اتفاق‌ها را بدون پرش بی‌دلیل به هم متصل می‌کند. در «Space Racers» حرکت و خیال کنار هم‌اند؛ «مسابقه‌های فضایی» مسئله‌ها را با همکاری شخصیت‌ها پیش می‌برد. پویانمایی «Space Racers» آزادی بصری زیادی دارد؛ «مسابقه‌های فضایی» همین فضا را برای شوخی و ماجراجویی به کار می‌گیرد.